h1

Guiyang

03/07/2010

We naderen stilaan de 20 000 kilometer en ons einddoel.

Het kan hier nog bijna geen nacht zonder regenen. Omdat we het kamperen niet willen opgeven, zoeken we ’s avonds meestal onderdak om onze tent op te zetten. Je vond ons de afgelopen weken onder andere in een stal, een vervallen en verlaten motel, een bouwwerf, een schuur,…

Lifestyle
China verovert de wereld. De tweeentwintigste eeuw wordt (misschien) Chinees. Bereid jullie voor op tal van veranderingen. Vanuit Zuid-China geven we jullie graag wat Chinese life-style tips mee:

• Geen wonder dat de Chinezen hond eten. De honden hier hebben niets van hun fiere soortgenoten: lelijke mormels met te korte poten in verhouding tot hun lijf, een vuile vacht, hun ego is te groot voor hun mieterig geblaf en doordat hun onderste tanden uit hun bek steken, regent het binnen…
• Siertuinieren is uit (dus, papa Johan, verkopen die geraniums, omspitten die rozen). Elke vierkante meter dient voor voedselproductie. Waarom bloemen planten als je spinazie kan zetten. Waarom een boom zetten als die schaduw op je gewas werpt. Op het dak planten ze hier zelfs mais.
• De Chinese johny rijdt – bij afwezigheid van Golf GTI met een koffer vol boxen –rond met twee baswoofers op zijn moto.
• Hoewel er redelijk wat fietsers zijn, is het gemotoriseerde tijdperk ontegensprekelijk ingezet. De betere middenklasse rijdt vooral met jeeps. Voor de minder fortuinlijken is er de moto of de elektrische scooter. Deze scooter is naast het feit dat hij geen lawaai maakt en niet stinkt, vooral fijn omdat wij die met de fiets kunnen voorbij steken.
• Heeft iemand al een Chinees gezien die niet rookt? Wij niet.
• Terug in Belgie dacht ik dat internet voor de revolutie op vlak van communicatie zou zorgen. China en Azie hebben me op andere gedachten gebracht. De GSM is het middel dat miljoenen levens verandert. Iedereen heeft er een, en niet zo’n simpel belding maar een tot-speedboot-uitklapbaar-model.
• De Chinese inrichting van de huizen is afgrijselijk en van top tot teen opgetrokken tot kitsch en brol die er uit ziet alsof het maar een jaar mag meegaan.
• De Chinese toiletten zijn shit. Nergens is de kloof tussen welvaart en toiletcomfort zo groot. Altijd en overal letterlijk een gat in de grond. Het is even slikken wanneer je in een kamp van wegenwerkers verblijft en met de manager in hemd en das hebt staan praten om met diezelfde man vijf minuten later broederlijk naast elkaar (nee geen afschutting) met de broek op de knieen te zitten.
• Bij de vrouwen zouden we volmondig “JA” zeggen. We halen echter onze neus op als de Chinese mannen bij warm weer hun T-shirt oprollen tot aan de tepels.
• Luiers moeten hier nog geintroduceerd worden. Om te voorkomen dat baby’s broekje constant vol hangt heeft elke broek vanachter een spleet.
• Het eten is waarlijk overheerlijk. Overal veel keuze, prettig exotisch en vernieuwend gekruid en alles levend vers. Het is wel wennen wanneer we- met een apetijt voor een boterham – ’s morgens opnieuw warm eten – hetzelfde als ’s avonds – voorgeschoteld krijgen.
• De moderne Chinese jongeman gaat naar de coiffeur en laat hem krullen in zijn anders steile haar leggen. Het resultaat is als een te lange baard: opzichtig.
• Ik vermoed dat het na een jaartje wel went, maar momenteel kunnen we allesbehalve genieten van de Chinese bedden. Niets vering, niets zacht schuim, maar een plank overtrokken met een laken, zelfs in hotels
• Dames, haast jullie naar de supermarkt en sla snel veet en gilletes in. Haar op de ledematen is hier even zeldzaam als mes en vork.



5 reacties

  1. Als voormalig eigenaar van een hond die voldoet aan de beschrijving van uitstekende onderkin (+ kromme tandjes) en te groot ego (en hoog testosteron gehalte) kon ik mij dermate vinden in uw gedachtengang dat er een grijns om mijn tronie verscheen

    tegen in den draai


  2. 27 augustus, BBQ bij ons!
    Karen


  3. Heidi en Steven

    Met twinkelende ogen lezen we nu al bijna een jaar,
    soms met een vleugje jaloezie (ooooo da landschap) of compassie (amai de rug)jullie berichtjes.
    Een ding is een feit het jaar is voorbij gevlogen, komt ons Heidi volgende maand echt al terug?

    We zijn al volop bezig met het plannen van de welkom-terug-festiviteiten.
    t zou maar wreed zijn u van de eerste dag op te zadelen met een 5-tal derogatiedossiers.

    Barbara komt de 16de speciaal uit verlof om uw verhalen te aanhoren. ikzelf kom eens luisteren met da kleintje (dat groeit gelijk de kolen en als twee druppels water op zijn vader lijkt).

    Het leek ons dan ook geen slecht idee om een aperetiefke te nuttigen en iets vege’s te gaan eten. Kwestie van de overgang niet al te zwaar te maken, al twijfelen we er aan of de pijn wel te verzachten zal zijn.

    In ieder geval GENIET NOG VAN DE LAATSTE WEKEEN.

    werkroddels:
    Sofie woont eindelijk bij hare Kris (amai we kunnen der al ne ganse boek over schrijven)
    BB is twee maanden met verlof om haar motivatiepeil op te krikken
    ….


  4. Steven, Heidi,

    Hier klein hittegolfje
    Jullie zijn er bijna, fantastisch en het zijn de mooie dingen die je het langst onthoudt, maar ik voel nog pijnlijke koude momenten ook. Met fietsje moet het toch anders zijn dan in een knus volgepropt busje. Voorzichtig nog die laatste ‘onbezonnen’ euforische dagen/weken, en dan voor je het weet sta je weer in Gent. Even wennen…

    groetjes
    Edwin


  5. Dag Heidi en Steven,

    zoals Charlotte al geschreven heeft in haar berichtje, zijn we allemaal heel blij dat we jullie binnenkort opnieuw zullen zien.
    We kijken al uit naar jullie verhalen over jullie wereldfietsreis, verhalen doorspekt met fietservaringen, avontuurlijke aspecten, beeldende woordelijke zinsneden en sappige onderwerpen.
    Op 16 augustus kom ik eens langs rond 11.30 uur in ‘den bureau’ om je ‘in te wuiven’ en een beetje te ondersteunen in je ‘tristesse’-heid.
    Zoals Charlotte voorstelde, kunnen we dan allemaal gaan vego-eten met jou, een hele opoffering voor sommige collega’s. Ik zal nog eens contact opnemen met ons Charlotte, wie wat waar zal bestellen.
    Ik heb echter geen extraspectaculair nieuws over de VLUM omdat ik er al een tijdje niet meer geweest ben, en mijn ‘varken’ gestuurd heb. Op 16 augustus zullen de anderen u wel inlichten over het laatste ‘reilen en zeilen’ in de VLUM.
    Profiteer nog van die extra verlofdagen die je nog resten en rust maar goed uit in die dagen dat je opnieuw in Belgie bent.
    Met frisse moed starten aan een nieuw werkjaar, dat wens ik je van harte toe.

    Tot binnenkort
    Barbara



Geef een reactie

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log Out / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log Out / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log Out / Bijwerken )

Verbinden met %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.